Hamburger Abendblatt, 29. Mai 2004 (Vrije tijd en reizen):
Idylle tussen Eider und Treene
Kleine vluchten
Door Michael Pasdzior
Vanaf 1651 schiep Herzog Friedrich von Gottdorf met Nederlandse remonstranten – afgescheiden van de gereformeerde, calvinistische kerk in Nederland – het stadje Friedrichstadt, tussen Eider und Treene. Aan de Nederlanders dankt het plaatsje zijn bijzondere architectuur en de grachten, goed voor een rondvaart. In het centrum ligt, tussen oude gebouwen, in een rustig straatje, een hotel dat vernoemd is naar de stichter van de stad. Strikt genomen bestaat hotel ‘Herzog Friedrich’ uit twee huizen, gescheiden door een tuin.
Binnen de meer dan 100 jaar oude muren van een van de huizen bevond zich vroeger de stadsdrukkerij. Later werd het verbouwd tot een eenvoudig hotel, dat twintig jaar geleden failliet dreigde te gaan. De komst van Heitje Schäfer zorgde voor een wending. Deze Berlijnse, die na de oorlog een poosje met haar familie in Friedrichstadt had gewoond, keerde hier terug. Ze wilde zich opnieuw oriënteren en zocht eigenlijk alleen onderdak in Friedrichstadt. De bank bood haar het hotel aan. En daar ze graag met mensen optrekt, twijfelde ze niet lang en was plotseling hotelier.
Ze heeft nooit spijt gekregen van deze sprong in het diepe. Met veel plezier en betrokkenheid leidt ze ‘Herzog Friedrich’. Tien jaar geleden kocht ze het tweede huis erbij. De twee huizen tellen samen 14 tweepersoonskamers, acht daarvan zijn ingericht met antiek, dat ook te koop is. Heitje Schäfer is voortdurend op zoek naar antiek, vooral in Denemarken. Daarom zijn de kamers in ‘Landhausstil’ ingericht, waarbij een luchtig, mediterrane sfeer overheerst. Alle kamers zijn totaal verschillend. Terwijl je in het ene verblijf onder een hoog schuin dak met oude balken slaapt, verrast het volgende je met een knusse alkoof. Na alle frisse lucht die je hierbuiten overdag genoten hebt, val je gemakkelijk in een diepe, ontspannende slaap.
Pronkstuk van het hotel is de voormalige binnenplaats, die de bezitster met veel moeite en liefde veranderd heeft in een prachtige, ietwat wilde tuin. Hier is duidelijk te zien dat Heitje Schäfer ooit tuinarchitecte wilde worden. Met overgave verzorgt ze deze idylle. De hele dag kun je hier verluieren, in een beschut hoekje, op een bank of in een strandstoel. Als het weer het toelaat, kun je hier ’s middags genieten van koffie met huisgemaakte taart of ’s avonds dineren. Ook in het gezellige, kleine restaurant, liefdevol mediterraan ingericht met allerlei accessoires, is het aangenaam eten. De kaart is veelzijdig – soepen, salades, vlees- en visgerechten – en de prijzen zijn redelijk.
De ‘Bärlauchsuppe’ en de Canadese gerookte zalm met aardappelpannekoekjes en mierikswortel vormden onberisopelijke voorgerechten, net als de hoofdgerechten: snoekbaarsfilet op champagnegroente en lamsfilet uit de streek met knapperige gebakken aardappelen. De keuken biedt ook, ter afwisseling, ‘gerechten van toen” ‘Poren Pann’ (Noordzeegarnalen in room-bieslook-Köm-saus) of ‘Des Herzogs Rübenschmaus’ (Wortelpuree in de stijl van het huis, met gerookte varkenslende en gekookte worst) De ‘Rote Hexe’ (wafel met watergruwel, kaneel, advocaat, ijs en slagroom) is een geslaagde afsluiting.
Daarna kan wat beweging geen kwaad. Het was inmiddels donker geworden. Tot onze verrassing verschenen plotseling Jan und Edeltraut Carstens, die ons in historische kostuums als “hertog und hertogin" uitnodigden voor een rondwandeling door het Friedrichstadt bij nacht. We volgden hen graag, trokken er met de andere hotelgasten met lampions op uit en kwamen veel interessants te weten – leuk en minder leuk – over de geschiedenis van deze mooie stad. Ten slotte past het om wat Nederlands te leren. ‘Op je gezondheid’ slaan we stijlvast een jenever achterover.